Uitvraag_2026.013_Marktverkenning_digitalisering_van_afwegingskader

Aanvragen vanuit het DSO worden door beleidsmedewerkers beoordeeld. Hiervoor zijn meerdere disciplines nodig, zoals stedenbouw, mobiliteit, energie, landschap, planologie, ecologie, economie, etcetera. Om te voorkomen dat beleid gaat ‘stapelen' en er lange doorlooptijden ontstaan heeft de gemeente een wegingsmodel ontwikkeld. Met dit wegingsmodel kan de aanvraag worden gescoord op zes domeinen. Aan de hand van deze score kan worden bepaald hoe kansrijk de aanvraag is. Daarbij kunnen hoge scores worden gebruikt om lage scores te compenseren. Alleen de pijler 'Ruimtelijke inpassing' kent een harde ondergrens: die moet minimaal voldoende zijn - de functie moet op die locatie inpasbaar zijn en in de plus staan. Het wegingsmodel staat los van landelijk en provinciaal beleid; die kaders gelden onverkort daarnaast. Het wegingsmodel wordt nu handmatig ingevuld en besproken aan de initiatieftafel en in het gebiedsteam, waar ook de prioritering van plannen plaatsvindt. Een pilot heeft laten zien dat het model zich leent voor digitalisering en dat het initiatiefnemers vroegtijdig inzicht kan geven in omgevingsfactoren (zoals milieuhinderlijke bedrijven in de omgeving) en in wat er op een locatie geldt. De verwachting is dat digitalisering van het afwegingskader een investering van de gemeente vraagt om beleid en data op orde te brengen en te houden ('beleidshuis op orde', basis op orde). Uiteindelijk moet het leiden tot lastenverlichting voor zowel de aanvrager als de gemeente, kortere doorlooptijden, minder workload aan de achterkant, minder bezwaarschriften en een betere kwaliteit van zowel de aanvragen als de dienstverlening: méér beoordelingen en meer transparantie, door per beoordeling minder te hoeven doen. Samengevat is de vraag: hoe kunnen we de afweging van complexe initiatieven sneller, transparanter en met minder capaciteitsbeslag uitvoeren, en de initiatiefnemer vroegtijdig laten weten wat op een locatie geldt en hoe kansrijk het initiatief is? Daarbij hoort de vraag hoe het gedigitaliseerde afwegingskader flexibel kan meebewegen met veranderend beleid (van kleine wijzigingen, zoals een aangepaste omschrijving van natuurinclusief bouwen) en hoe kun je hiermee ook de effecten van STOER (het schrappen van overbodige regels) in beeld krijgen. Het gaat om complexe aanvragen, die afwijken van het Omgevingsplan. Dus niet de aanvragen voor dakkapellen e.d. In een eerste fase gaat het om twee typen aanvragen: o Functieverandering van agrarisch naar wonen in het buitengebied o Bouwen van een woning in het centrumgebied Na acceptatie kunnen volgende fasen gepland worden voor andere typen aanvragen.